çocuk olmak

gece yatarken anneyi yanında istemektir. illa ki anne ve annenin masalları.
akvaryumdan ölerek eksilen balığı, anneye gösterip kızart yicem demektir (u: hahaha) (u: 2yaşında)
dünyaya uyum sağlayamamaktır
bir büyüğe toleransının sınırlarını gösterebilme cesaretine sahip olmaktır.
tüm hayatın en tatlı, en naif, en pofidik mufidik hislerine sahip olmak falan değildir efendim. çocuk olmak acımasız olmayı meşrulaştıran tek kılıftır. alt katmanlarda bir itiş kuvveti bekleyen id'in dışa vurumunun tezahürü ve mamülüdür.

o dönemden sonra bir daha bu kadar alenen kin büyütemeyeceğini üzülerek idrak eden bünyenin haksız ve riyakar bir şekilde 'yumuşaklık'la paralel tarif ettiği tek gerçek üstü kimliktir.

(bkz: lord of the flies)
sözü dolandırmadan, uzatmadan; her zaman net konuşmak ve anlamaktır.

(http://www.hergunkarikatur.com/yigit-ozgur-cocuk-delirdi.html)
gofretin her katını ayırarak, kremasını yalayıp katlarını tek tek yiyebilmek ve bunu büyük bir hazla yapabilmektir.
kendi tadelleni hızlıca yiyip kardeşininkine göz dikmektir. yalnız olunca yavaş yavaş yersin bitmesin diye.
fütursuzca salıncağa binmektir.