parola

parola

parola

parola

parola
parola

her sözlüğe girişimde aslanlar gibi önümde duran, geçiş izni.
bir insan her sözlüğe girişinde unutabilir mi? unutuyorum. her yerimiz parola, şifre. annemizin kızlık soyadının harfleri oldu. hepsi karışıyor. sevgili tunaqua kolay da bir parola seçti, benim için. ona rağmen, pes arkadaş ya. kutluyorum kendimi. alkışlıyorum sözlükçüm hatta.
edit:düzeltme

şu an şukadınsözlüğü hesabımın parolasını biliyorsam ne olayım. ve facebook parolamı ve instagram ve mail ve daha nicesi. neyse ki hepsi otomatik oturum açmada.

- parola?
- benim evladım, kumandanın hüsamettin.
ile başlayan dialogu akla getirendir.

ailenin sosyal medya ve şifrelerden sorumlu bakanı olduğum için, istisnasız her gün birinin arayıp "şunun şifresi neydi yaa" dediği güvenlik izni.

oturdum herkes için ayrı ayrı kod yazdım. bundan sonra eğer yine soracak olurlar ise,
"tanışıyor muyuz" diyeceğim. başka çarem yok.

unutulan, sürekli değiştirilmek zorunda kalınan giriş şifresidir.

hiçbir zaman ezberimde tutamadığım her uygulamada" şifremi unuttum" kısmına mutlaka tıkladığım. asla bir uygulamaya ilk denemede giremememe sebep olan durum "parola ".

iş yerinden aldığınız bir hafta ve üzeri tatil sonrasında bilgisayar başına geçtiğinizde muhtemelen unutmuş olduğunuz şey.

kişisel hesaplarını kontrol altında tutma durumu.
ya hepsi aynı olmalı ya da hepsini unutmalı.
biri yorucu biri tehlikeli artık kolay gelsin.

bir eda özülkü şarkısıdır.
parolayı söyle, bundan böyle. saatini bana kur, sakın ha gecikme.
açık davet, açık tehtit.

çokça unutulur, 6 ayda bir değiştirilmesi önerilir.